صفحه اول خرید گروهی سینما تخفیف پیگیری خرید فیلمها تاتر کمدی فیلم خارجی جدول فروش تماس با ما

یادداشت‌های روزانه جشنواره‌ (20): «تنگه ابوقریب» ساخته بهرام توکلی

تنگه ابوقریب بیشتر از آن که داستان آدم‌ها باشد تصویر منقلب کننده‌ی یک مکان است. داستان حفظ منطقه‌ای مهم و استراتژیک به نام تنگه ابوقریب، با نیروهایی اندک و در بدترین شرایط ممکن. فیلم یک موقعیت مهم جنگی را چنان حیرت انگیز و تکان دهنده و نفسگیر ترسیم می‌کند که محال است پس از روشن شدن سالن تاریک سینما تصاویری که دیده‌اید و تجربه‌ای که از سر گذرانده‌اید را به راحتی فراموش کنید.

tange

بهرام توکلی که او را به ساختن فیلم‌های جمع و جور در لوکیشن‌های محدود و البته با داستان‌های قوی می‌شناختیم، در اولین تجربه خود در زمینه فیلم‌های جنگی به بهترین شکل تیم حرفه‌ای پشت صحنه و جلوی دوربین خود را هدایت کرده است. او فیلمسازی‌ست که تصویر را خوب می‌شناسد و به خوبی می‌داند قابش را چگونه ببندد و عناصر را چگونه بچیند تا ما را وادار کند چشم از پرده برنداشته و با لذت، تمام گوشه و کنار قاب‌هایش را بکاویم. و باور کنیم هرچقدر هم که چهار کاراکتر اصلی شوخی کنند و بخندند، در حال تماشای لحظه‌ای آرام قبل از طوفانی مهیب هستیم.

اما دستاوردهای تنگه ابوقریب تنها به عوامل فنی آن که شامل فیلمبرداری عالی، طراحی صحنه پرجزئیات و مستندگونه و موسیقی متنی که بدون خودنمایی کار خودش را انجام می‌دهد، محدود نمی‌شود. توکلی جهان‌بینی خاص خودش را نیز در فیلم گنجانده است و به همین دلیل توانسته در بخش فیلمنامه و ساختن شخصیتها به خوانشی نو برسد.

شخصیت‌های اصلی داستان قهرمان‌های بی‌نام و نشانی هستن که به هیچکدام از قهرمان‌هایی که سابقا در فیلم‌های جنگی می‌دیدیم شباهت ندارند. در واقع ما در تمام طول فیلم با آدم‌های معمولی‌ای طرف هستیم که نگران می‌شوند، عصبانی می‌شوند، گاهی می‌ترسند و برای غلبه به ترسشان به یکدیگر کمک می‌کنند. شبیه همان سکانس ابتدایی، وقتی چهار کاراکتر اصلی میز را ترک می‌کنند، دوربین ثابت می‌ماند، میزی را نشان می‌دهد که سایه‌اش روی زمین افتاده است و در نیمه‌های داستان وقتی شخصیتها در موقعیتی بی‌بازگشت گیر افتادند حسن(امیر جدیدی) یادش می‌افتد آب هویجش نیمه کاره مانده و به شوخی آرزو می‌کند کاش تمامش می‌کرد. یا سکانسی که مجید( جواد عزتی) به علی می‌گوید اینجا هر کسی بیشتر بترسد زودتر می‌میرد. و نمونه‌های بسیار دیگری که توکلی به دور از دیالوگ‌های شعاری از دل همین مراوده‌ها و گفتگوهای ساده‌ی مردانی که سایه ی مرگ را روی سرشان می‌بینند به معانی و مفاهیم عمیق انسانی می‌رسد.


نویسنده: مونا باغی

دیدگاه‌ها

شماهم دیدگاه خود را بنویسید. بعد از تایید سینماتیکت منتشر می‌شود.